Oj u łuzi ta szcze j pry berezi [2]

Oj u łuzi ta szcze j pry berezi czerwona kałyna,
Porodyła mołoda diwczyna choroszoho syna.

Porodyła ta szcze j położyła w zełenij dibrowi,
Dała jomu tonkyj stan kozackyj, dała czorni browy,

Dała jomu tonkyj stan kozackyj, szcze j czorniji browy,
Ta ne dała tomu kozakowi ni szczastja, ni doli.

– Ta buło b tobi, moja ridna maty, tych briw ne dawaty,
Buło ż tobi, moja ridna maty, szczastja j dolju daty.

– Rozwywajsja a ty, suchyj dube, zawtra moroz bude,
Oj zbyrajsja, mołodyj kozacze, zawtra pochid bude.

– Ja morozu ta j ne bojusja, zaraz roziw’jusja,
Ja pochodu ta j ne bojusja, zaraz uberusja.

– Oj wy, hałky, oj wy, syzokryli, pidnimitsja whoru,
Oj wy, chłopci, sławni zaporożci, wernitsja dodomu.

– Oj radi b my szcze wyszcze pidnjatsja, tuman uljahaje,
Oj radi b my dodomu wernutsja, hetman ne puskaje.

Oj ne tak hetman, ne tak hetman, jak hetmanska maty,
Chocze namy, kozakamy, turka zwojuwaty.

Wona namy, kozakamy, turka ne zwojuje,
Tilky naszym biłym tiłom orliw nahoduje.